Klejnoty
Pierścienie
Wyszukiwarka
| Zaręczyny dziś |
 |
 |
 |
| Written by Administrator |
| Sunday, 09 November 2008 23:47 |
|
Obecnie zwyczaj zaręczania się jest związany głównie z pierścionkiem dla narzeczonej. Najlepiej w jakiejś romantycznej scenerii, wieczorem, tylko we dwoje, oczywiście przy świecach, koniecznie z kwiatami – czerwone róże są najodpowiedniejsze – może do tego sączyć się jakaś przyjemna muzyka. A tą scenerią może być zarówno dom, mieszkanie, restauracja bądź jakiekolwiek miejsce o tzw. odpowiednim klimacie. Czasami wybierane są bardzo oryginalne lokalizacje – najczęściej związane z ciekawą stroną życia partnerów. Mężczyzna powinien poprosić ją najpierw o rękę, czyli zapytać czy za niego wyjdzie, a potem już tylko teatralne otwarcie dekoracyjnego pudełeczka z pierścionkiem, wsunięcie go na serdeczny palec wybranki i... otwarcie szampana! Zwykle następuje potem rozmowa telefoniczna z rodzicami obojga przyszłych małżonków i można szykować się do ślubu. Jest to tzw. nieoficjalna część zaręczyn – bez gości, świadków – tylko we dwoje. I coraz częściej na tym młodzi poprzestają. Jeśli chcą, to jednak odprawiają to bardziej uroczyście, rodzinnie, prawie jak dawniej. Coraz częściej spotyka się też osobne przyjęcia dla rodziny, osobne dla dawnych przyjaciół i znajomych, a nawet osobne poczęstunki w pracy z okazji zaręczyn. Część oficjalna współczesnych zaręczyn: W związku z przyszłym wstąpieniem na nową drogę życia, jest to jedna z najważniejszych okazji w naszym życiu. Obowiązkowo należy się do niej starannie przygotować – stroje, kwiaty, pierścionek, szampana, poczęstunek... Po zajęciu miejsc przy stole, lub jeśli jest trochę „nowocześniej” – gdy wszyscy już „stoją” w dużym pokoju, salonie, lub na tarasie, gdy warunki na to pozwalają – następuje najważniejszy – i często najbardziej stresujący dla narzeczonego – moment uroczystości: wręczenie narzeczonej pierścionka zaręczynowego. Ale zanim to nastąpi, przyszły mąż powinien ogłosić wszystkim obecnym cel przyjęcia i wyrazić wolę zawarcia przez parę związku małżeńskiego. W tym też momencie powinno nastąpić owo przypieczętowanie słów czynem – włożenie pierścionka na palec narzeczonej, najlepiej wcześniej przyklęknąwszy na jedno kolano. Goście, którzy są w tym momencie świadkami tego wydarzenia wyrażają aplauz, wszyscy piją szampana, panuje ogólna radość... Gdzieniegdzie obowiązuje zwyczaj, że chłopak prosi ojca dziewczyny o jej rękę. Pochodzi to z czasów, gdy córka nie była samodzielna i spod władzy ojca pod władzę przyszłego męża musiała być oficjalnie „przekazana”. Do dzisiaj ten zwyczaj przetrwał w podobnej formie – choć wydaje się dość anachroniczny – w trakcie samego ślubu w kościele (choć nie wszędzie): ojciec panny młodej doprowadza ją przed ołtarz, „wręczając” jej rękę panu młodemu. Wróćmy do zaręczyn. Po włożeniu pierścionka – i najczęściej jeszcze przed szampanem – następuje też błogosławieństwo rodziców lub prośba młodych o zgodę na ślub. Dla rodzin i gości jest to dobry moment do bliższego poznania. Rodziny mają też okazję omówić to, jak zorganizować i sfinansować ślub oraz wesele. Istotne jest tu to, że decyzje zapadają oficjalnie, głośno i są tym samym wiążące dla stron. To już właściwie wszystko, bo po uroczystości zaręczyn następuje wcielanie ustaleń w życie. |